Cmentarzysko na terenie wsi Zameczno

Ta mała miejscowość leżąca w gminie Żukowice ma ciekawą historię
domy i zabudowania we wsi Zameczno na Dolnym Śląsku

Zameczno, dawniej Samków (niem. Buschacker oraz Samitz). Nazwa pochodzi od słowa „zamek”. Miejscowość wymieniona z nazwy jest już w „Księdze uposażeń biskupstwa wrocławskiego” z 1295 r., co świadczy o jej średniowiecznym rodowodzie. Jeszcze do niedawna osada leżąca w gminie Żukowice była przysiółkiem Domaniowic. Od roku jest już samodzielną, choć niewielką wsią. Jej liczba mieszkańców wynosi nieco ponad 100 osób. Na północ od Zameczna znajduje się jeden z największych stawów wędkarskich w Polsce.

W 1970 r., podczas prac wykopaliskowych członkowie ekspedycji archeologicznej odkryli cmentarzysko ciałopalne położone na terenie Zameczna. Stanowisko zostało zlokalizowane około 500 m od zabudowań wsi. Ze względu na stałe niszczenie orką i pracami melioracyjnymi niezwłocznie przystąpiono do badań ratowniczych. W ich wyniku wydobyto siedem grobów popielnicowych. Zabytkowy materiał oszacowano na IV okres epoki brązu (1000 – 800 r. p.n.e.) oraz wczesną epokę żelaza, tzw. okres halsztacki (650 – 400 r. p.n.e.).

Badania kontynuowano latem 1971 r. Wydobyto wówczas 49 grobów. Wszystkie związane były z okresem halsztackim. Obrządek pogrzebowy oraz materiał zabytkowy pozwalał wiązać te oraz wcześniejsze groby z ludnością kultury łużyckiej. Pochówki zalegały na głębokości ok. 80 cm. Były stosunkowo dobrze zachowane. Groby były bogato wyposażone w tzw. przystawki. Nie tylko w popielnicach, ale także obok, chociaż rzadziej, znajdowały się pojedyncze ozdoby – najczęściej szpile wykonane z brązu charakterystycznego dla wczesnej epoki żelaza.

Źródła: zukowice.pl, glogow.pl, Encyklopedia Ziemi Głogowskiej – Zeszyt 24, W. Najgebauer