Historia nazwy miasta

O etymologii nazwy miasta
DGL News

Nazwa miasta pochodzi od słowa „glogh”, oznaczającego cierń lub kolec. Początkowo głogiem nazywano wszystkie kłujące krzewy, ale z czasem zawężono nazwę do jednej rośliny – głogu. Odnosi się ona do terenów, na których osada została założona i ma związek z roślinnością charakterystyczną dla tego obszaru.

Nazwę miasta w zlatynizowanej formie um urbem Glogua oraz urbs Glogus notuje Kronika Thietmara w roku 1010. W 1120 r. wzmiankowany był jako duce Woyslao Glogoviensi. Później występowały także inne warianty tej nazwy: Glogov (1155), castra Glogova (1157) oraz Glogou (1208). W średniowieczu występowała również nazwa w formie żeńskiej: Głogowa. Na przestrzeni dziejów występowały niemieckie formy: od XI do XX w. – Glogau oraz Gross-Glogau (XV-XIX w.).

W spisanych po łacinie dokumentach średniowiecznych z 1242 oraz 1318 r. miasto wymienione jest pod nazwą Glogouia. Nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Glogovia notuje spisana po łacinie w latach 1269–1273 „Księga henrykowska”. Około 1300–1305 r. w „Księdze uposażeń biskupstwa wrocławskiego” również pojawia się w formie Glogovia.

W pruskim urzędowym dokumencie z 1750 r. miasto wymienione jest jako Glogow, czyli „Weissdornstadt” – „Miasto głogu”. Późniejsza nazwa niemiecka – Glogau jest zgermanizowaną nazwą pierwotnej, słowiańskiej i nie ma znaczenia w języku niemieckim. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego wydany pod koniec XIX w. podaje wiele wariantów nazw miejscowości: niemiecką Glogau oraz polskie – Głogów, Głogówek na Szląsku, a także Głogów Dolny lub Wielki, oraz w formie żeńskiej Głogowa Dolna lub Wielka, a po niemiecku Gross-Glogau i Ober-Glogau oraz Klein-Glogau.

Źródła i foto: glogow.pl, M. Goździewicz, DGL News, W. Najgebauer