Z cyklu – edukacja ekologiczna: szkło

Czy wyrzucanie śmieci może być kłopotliwe? Okazuje się, że pod pewnym względem – tak. Czwarta część edukacji ekologicznej poświęcona jest frakcji szkła.
DGL News

Szkło jest jednym z odzyskiwalnych materiałów. To jedyny rodzaj odpadów, który zbierany jest do dwóch pojemników – jeden z nich (biały) przeznaczony jest do zbiórki szkła białego (bezbarwnego, przezroczystego), drugi (zielony) do zbierania szkła kolorowego.

Ma to związek z późniejszym procesem przerabiania szkła na nowe, a konkretnie z temperaturą topienia szkła. Szkła bezbarwne i kolorowe topią się w innych temperaturach.

Szkło kolorowe to np. butelki po alkoholach (piwo, wino, szampan), wodzie mineralnej, oliwie z oliwek i innych płynach.

Szkło białe to wszelkiego rodzaju słoiki. Szkło nie musi być umyte, ale konieczne jest, aby opakowania szklane wrzucane były bez zawartości. Naklejki mogą pozostać – nie mają znaczenia. Wskazane jest jednak odkręcanie nakrętek. Te można wrzucić do pojemnika z siatki (plastik i metal).

Pojemnik z siatki na plastiki i metale.
Pojemnik siatkowany na plastiki i metale.

Szkło może być pobite. Odzyskiwanie butelek i słoików w całości nie jest konieczne. Ostatecznie podczas przetwarzania szkła i tak topiona jest stłuczka. 

Do pojemników na szkło nie należy wrzucać porcelany, fajansu, butelek po lekarstwach (te można oddać w aptece), zbitych szklanek, szkła żaroodpornego, doniczek, szyb z okien i szyb samochodowych, luster.

Wszystkie te materiały zawierają różnego rodzaju domieszki i fragmenty innych materiałów. Należy je wrzucać do pojemników na zmieszane odpady komunalne i nie nadają się do przetworzenia razem ze szkłem.

Źródło: GPK-SUEZ Głogów